خانه / معنای زندگی / یک مدل ذهنی نسبت به زندگی – پادکست رواق
رواق

یک مدل ذهنی نسبت به زندگی – پادکست رواق

یکی از روزهای گرمِ نیمه اول سال ۱۳۹۹ شمسی بود. معروف است به ایام قرنطینه.

در اتاقم نشسته بودم و آمدنِ غروب، فضای اتاق را تیره‌تر از پیش کرده بود.

فراغتی پیدا کرده بودم و احساس رهایی می‌کردم. می‌توانستم کاری جدید را شروع کنم بی‌دغدغه خرده‌کارهای روزمره‌ام.

چند روز پیش فکری درذهنم جرقه زد. انگار مدتی قبل، بذر فکری در ذهنم کاشته بودند و خیس خورده، کم‌کم دارد جوانه می‌زند.

خواستم جامه عمل بپوشانم به تصمیمی که بی‌خود و بی‌جهت به تأخیر می‌افتاد. نیاز بود که قدم اول را بردارم.

گفته بودم چقدر درگیر حرکت اول می‌شویم و تا رسیدن شریط ایده‌آلی که هیچگاه شاید نرسد، شروع کار را به تأخیر می‌اندازیم.

دچار این دام شده بودم.

+فقط شروع کن

چند روز قبل‌ترش، به ذهنم می‌آمد که گوشی را بردار و اپیزود اول پادکست رواق را از اپلیکیشن کست‌باکس دانلود کن. اما شیطونک بدریخت و تنبلی با ایده‌آل‌گرایی و کمال‌گرایی‌هایش، شروع را مثل شکستن شاخ غول، سخت جلوه میداد.

+مفهوم پادکست‌ و اپلیکیشن castbox

همین دم‌دمای غروب بود که دیگر گفتم بس است هر چه تابحال اهمال کردم و سخت گرفتم شروع کردن را.

دل را زدم به دریا.

اپیزود اول را دانلود کردم و چنان محو توضیحات فرزین رنجبر شدم که گویی قلبم دوباره زنده شده بود.

معمولا این لحظه‌ها، بدنم جان تازه‌ای می‌گیرد و شب موقع خواب، بی‌خوابی به سرم می‌زند. بی‌خوابی‌های شبانه‌ای که حاصل شوق و ذوق باشد را بارها تجربه‌شان کرده‌ام. دیگر این روزها به این بی‌خوابی‌ها عادت کرده‌ام. اگر شانس و اقبال یارم باشد، تقی به توقی می‌خورد و یکی از علاقه‌ها دم دستم می‌آیند. و باز با فمیدنشان کیفور می‌شوم.

اینبار هم پادکست رواق، گم‌شد‌ه‌ای بود که از سر عشوه و ناز انگار دلش نمی‌خواست زودتر از این‌ها به سراغم بیاید.

رواق

داستان شکل‌گیری رواق را دقیقا از همان وقتی که داشت شروع می‌شد، در یکی از کانال‌های تلگرامی شنیدم.

فهمیدم که از روانشناسی اگزیستانسیال حرف می‌زند و هنوز استارت نخورده بود. اما دعوت می‌کرد مخاطبان را که دانلود کنند و گوش دهند. همین بود که یاد و خاطره رواق، در ذهنم ماندگار شد.

چیزی از روانشناسی اگزیستانسیال نمی‌فهمیدم و نمی‌دانستم.

اما همیشه‌ی خدا، یک چیزی برایم جذاب بوده و هست.

بصورت پیشفرض، جذب مطالبی می‌شوم که نگاهی تازه به زندگی می‌دهند. شاید علت تدوین یک نقشه راه برای معنای زندگی در این وبلاگ، برخاسته از همین شوق و ذوق و اشتیاق درونی من برای تازه‌تر کردن مدل ذهنی‌ام نسبت به زندگی‌ست.

حالا شاید به من حق می‌دهید که چرا آن شب، با شنیدن اپیزود اول از رواق، بی‌خوابی به سرم زد و شوق، تمام دست و پا و گوش‌هایم را فرا گرفت. خواب را از چشمانم دزدید.

از اپیزود اول شروع کردم به گوش دادن. چون فهمیده بودم نمی‌شود پادکست را از وسطش گوش داد. چیزی نمی‌فهمی اگر به میان‌شان بزنی و شلخته گوش کنی.

ناچاراً، دندان روی جگر گذاشتم و عجالتاً از همین شماره ۱، گوش دادن را شروع کردم. اما نه پشت سر هم. کم‌کم. اندک‌اندک.

مهارت یادگیری متمم، به من آموخت که در روند آموزش و یادگیری، تأخیر کردن در پروسه یادگیری باعث بهتر شدن درک ما می‌شود.

عجله را نباید چاشنی کار کرد. بخصوص اگر پای پادکستی به ارزشمندی رواق درمیان باشد.

پادکست رواق، بیانی از کتاب رواندرمانی اگزیستانسیال از اروین یالوم،‌ روانپزشک معروف است. محض اطلاع، نویسنده کتاب «درمان شوپنهاور» و «وقتی نیچه گریست» هم یالوم است.

و فرزین رنجبر، چقدر زیبا هنر روایت را بلد است و رگ خواب مخاطب دستش آمده.

فرزین رنجبر رواق
فرزین رنجبر – گوینده و تهیه‌کننده پادکست رواق

روانشناسی اگزیستانسیال، یک نگرش و یک مدل ذهنی نسبت به زندگی‌ست. در کنار هزاران هزار مدل ذهنی که درمورد چگونگی زیستن داریم، این را هم می‌توان یک نگرش درمورد چگونگی گذران زندگی دانست.

و چقدر این نحوه‌ی گذران، به دل من نشسته.

قرار نیست از یک نگرش مطلقاً درست صحبت کنیم. نگرش صد درصد درستی وجود ندارد. باید گشت و آنی را پیدا کرد که برایمان مفیدتر است و کارمان را بهتر راه می‌اندازد.

برای من که هیچ آشنایی اولیه‌ای نسبت به روانشناسی اگزیستانسیال نداشت، گوش دادن به پادکست رواق و آشنا شدن بیشتر و بهتر با آن بصورت کاربردی در زندگی، مثل عسل شیرین بود.

بنا نیست در این پست، به بیان همه ابعاد این روانشناسی بپردازم. هنوز یاد می‌گیرم و این پست هم، در حوصله‌اش نمی‌گنجد که بحث وارد حاشیه شود.

اما، همینقدر اشاره می‌کنم که ما آدمیان، زندگی را گاهی تلخ و نچسب می‌کنیم. غیر اصیل زیست می‌کنیم و رفتارهایی بروز می‌دهیم که خنده‌دار است. هر چند به زعم خودمان،‌ آن رفتارها اوج بلوغ و پختگی فکری را بدنبال داشته باشد.

زیستن بصورت اصیل و درگیر دام‌های روانی خودمان نشدن، موضوع اصلی اروین یالوم در کتاب رواندرمانی اگزیستانسیال است.

اینکه زیست اصیل چیست و چه معیارهایی باعث می‌شوند که از زیست اصیل فاصله بگیریم، بطور مُفصل در پادکست ذکر شده. حواله‌اش می‌کنم به مخاطبی که برای شنیدنش وقت می‌گذارد و با حرف‌هایش، زندگی را جور دیگری زندگی می‌کند.

روانشناسی اگزیستانسیال، محدود به آثار اروین یالوم نیست. خیلی از نویسندگان بزرگی که اسم‌شان را شنیده‌ایم چنین سبکی برای نگارش را برگزیده بودند. جنایت و مکافات و ابله داستایوفسکی ، جنگ و صلح لئو تولستوی، بیگانه آلبرکامو، تنها گوشه‌ای از آثار ادبی است که با چاشنی زیست اصیل یا همان اگزیستانسیالیست خودمان نوشته شده.

چندی پیش هم انیمیشنی دیدم که انگار قطعه‌ای گمشده از پازل مدل ذهنی من بود. اگر آب دستتان است زمین بگذارید و این انیمیشن را دانلود کنید.

داستانش حول زندگی جو گاردنر، یک معلم موسیقی در مدرسه آغاز می‌شود. در این بین، گاردنر می‌کوشد به مقام‌های بلندبلند برسد و گاهی زندگی‌اش را فدای رسیدن به آن می‌کند و از لذت‌های دم دستی غافل می‌شود.

soul

در این انیمیشن، چقدر زیبا مفهوم لذت بردن از کوچک‌ترین چیزها را آموختم. چقدر باورم از دلیل و معنای زندگی ترمیم شد. شاید برای شما هم چنین باشد.

soul animation

من محو تماشایش شدم.

محو سادگی‌اش. محو اصالتش.

به زبان کودکان بیان کرده،‌ اما چنان مطالب سنگین را در ظرف ساده‌ای ریخته که شیفته‌اش شدم.

درباره‌ی محمدجواد یعقوبی

محمدجواد یعقوبی
یک دانشجوی پزشکی که از میان کلمات دنبال ساختن دنیای خودشه. علاقه‌مند به چایی گرم با نبات، کتاب، شعر و موسیقی.

همچنین ببینید

اعتقاد

کشیدن بار یک «اعتقاد» بر دوش – به چه قیمتی؟

پای اعتقاد و گره زدن خود به نوعی مدل ذهنی به میان آمده. کاری‌ش هم …

۲ نظر

  1. Avatar

    محمدجواد جان تو وبلاگت حس زندگی ، ایده های قشنگ ، افکار ناب ،و کلی حس خوب و یادگیری و تفکرکردن جریان داره 🙂 شاید همینه ک باعث میشه حتی تایمی ک خسته ام و ‌..یه گریزگاهی باشه اینجا 🙂 و میام و کمی فکرم رها میشه . و در شگفتم از اینهمه شوقت برای مفهوم زندگی و شنیدن اون پادکست 🙂 این شوق و حس حالت همیشه پایدار باشه
    ممنونم ازت بابت معرفی پادکست و انیمه :)) حتما میبینمش

    • محمدجواد یعقوبی
      محمدجواد یعقوبی

      لعیاجان؛
      خوشحالم که قسمتی از وقتت رو اینجا سپری میکنی ؛)
      ممنونم از نظر خیلی امیدبخشت !

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *